4e omslagdoek

niet denken dat ik deze omslagdoek zo snel gemaakt heb hoor!!! ik was er mee bezig tot het lente werd en die eindeloze mooie zomer en nu van de week dus ineens afgemaakt!

hij is 2,10 meter breed en op het hoogste gedeelte 95 cm.

ik haakte er vlinder applicaties op.. 1 grote en 2 kleintjes. patroon van de kleintjes van internet geplukt de grote zelf verzonnen,

de rondjes met roze bloemetjes onderaan de omslagdoek lijken op vlekken op vlindervleugels!!!

waar istie mee gemaakt?

met bordeau rode royaal 1 bol..

bruinrode royal restje

piepklein restje roze saskia om een baan te haken 

en de bloemetjes is een restje lichtroze medium garen van de action.

en zwart is ook restje 

en gekregen restjes "bont" garen .. gekregen van iemand die er niks meer mee deed en het opgeruimd wilde hebben!

effen roze bont was bijna een heel bolletje van 50 gram en het gemeleerde roze/oranje een halfbolletje

ik vind hem zelf heel leuk en vrolijk voor mijn winterschouders !!! maar dat vond ik van de anderen ook, maar kopers waren er voor ik ze zelf kon gebruiken!

en dan nog wat bla bla..want dat wordt op prijsgesteld zie ik !!!

kan nog steeds geen brood bakken.. want ondanks dat ik een email kreeg dat de bakmachine vrijdag zou worden geleverd heb ik ook vandaag niks ontvangen.. boze email gestuurd, maar ja voor maandag hoor ik niks natuurlijk!

heb op mijn verjaardag van mijn zus onder mij een envelopje  met oude fotoos gekregen , ben dr heel blij mee!

ik heb namelijk geen fotoos van mezelf als kind.. die heeft mijn moeder weggegooid per ongeluk.. die stonden lang geleden in haar gang.. voor alle kinderen een tasje met eigen fotoos.. ik vergat mijn tasje en mijn moeder vergat dat er fotoos in zaten en werd dus met het vuil in een ander plastic tasje weggegooid..

ook heb geen fotoos van mijn kinderen toen ze klein waren, daar mijn jongste dochter een keer alle fotoboeken had meegenomen en vergat terug te geven en er brak brand uit..

maar ach alles zit gelukkig in je hoofd!!! dat kan alleen meneer alzheimer afpakken.

in elk geval ga ik proberen ze te fotograferen met mijn telefoon zodat ik ze in elk geval virtueel kan bewaren en bv hier een paar laten zien.. hoe ineke vroeger een kleine sientje was !!!

verder vraag ik me af, hoe het toch komt dat als je aardig tegen mensen bent, ze je verkeerd begrijpen en er andere dingen achter zoeken.. mijn overleden man had dat ook !!!

hele drama's met vrouwen en ik dus met mannen..

eerst de drama's met juliano (mijn overleden man)

de mevrouw in kwestie is helaas inmiddels oom al aan kanker overleden.

Y. was gek op mijn man, die schoonmaakte in de shoarmazaak op de hoek hier. ( zijn aow was maar 350 euro, omdat hij op zijn 45 hier in nederland kwam vanuit kaap verdie)

juliano hield van mensen en bood ze vaak een kopje koffie aan , terwijl hij bezig was te schrobben..

zo ook aan Y. 

wij waren nog niet getrouwd.. ik werkte nog 5 dagen, dus ze zag me nooit en wist van mijn bestaan nog niet af.

zelf was ze ook getrouwd, maar haar man was bedlegerig en erg ziek.

dus de koffie was echt een bakkie troost.. soms kreeg ze een schouderklopje als ze erg moest huilen.

Y. had geen familie.. geen ouders, geen kinderen en geen broers of zussen.

dus ook ik vond het helemaal niet raar dat ze om troost kwam. juliano vertelde altijd alles.

toen begon ik minder te werken en juliano te helpen met schoonmaken zodat we nog wat aan de middag hadden en samen dingen konden doen..

wie ben jij??? ik woon samen met juliano..

dat gezicht van haar !!!

maar ok tijd ging verder... haar man stierf.. ik voind dat erg genoeg, ze was nu helemaal alleen. dus praatte ik met dr en dronk samen koffie als ik ze zag..

juliano werd steeds minder van haar gecharmeerd, want als weduwe begon ze nu werkelijk alle dingen bij hem te brengen.. die hij op zijn beurt weer aan mij gaf, 

toen vertelde ik dat we gingen trouwen! na 3 jaar samen te hebben gewoond.

ze stond op en liep naar huis.

er kwamen geen felicitaties, ze kwam niet op de bruiloft ( we hadden honderden mensen in huis en de tuin in een grote tent van 12 uur smiddags tot 4 uur smorgens)

maar de volgende ochtend.. toen juliano naar zijn werk ging.. vond hij haar huilend naast de deur.. hij wilde haar binnen halen, dacht dat het om haar eigen man was of gewoon omdat ze eenzaam was...maar ze wilde met hem alleen praten.

hij belde voor koffie .. dus ik thuis koffie maken en zij 2en ondertussen praten..

waarom hij MIJ had getrouwd en niet haar??

zij kende hem toch al langer (was niet zo, maar dat wist ze niet)

juliano wist echt niet wattie moest zeggen.. 

hij had haar nooit in zo'n daglicht gezien.. zag haar gewoon als iemand die hulp en troost nodig had, meer niet.

het was heel moeilijk voor hem om uit te leggen aan haar waarom hij mij trouwde.. 

gelukkig kwam ik met de koffie en zei dat we al 2 jaar samenwoonden en daarvoor al "verkering "hadden en ik soms bij hem maar hij meestal bij mij sliep, daar ik toen  nog 3 kinderen en een kleinkind thuis had.

volgende keer mijn avonturen...hahah